HABER PORTALI
Yeni Güncel Alanya Gazetesi

 

Uzun bir süreden beri hep bir mazeret üreterek gitmediğim babamin mezarına ziyarette gittim.

Hayır, dua mı ederek şükranla andıktan sonra yolda beraber geçirdiğim güzel, huzurlu ve mutlu yıllarımı hatırlaya, hatırlaya içimde tekrar yaşayarak özleminin yüreğimi dağlayan acisiyla eve döndüm.Babamı ne kadar özlediğimi ve onun bendeki boşlukunu his ederek hüzündoluydum.

Calışma odamdaki yazı masamın enalt çekmecesinden evin anahtarını alarak tekrar baba evine g itmek için dışarı çıktım.

Iki katli bahçeli ve bahçesinde portakal ağaçlarının bulunduğu evimizin önündeydim, evin ön bahcesinde bulunan üzüm haymasinin karsisindaki avlu duvarinin dibine ektiyim yasemin ağacımın dalari yaşli bedenine meydan okurcasina yemyesil dalari duvardan atlayarak Yere doğru süzülmüş ve hala gelip geçene mis kokusunu ikram ediyordu.

Avlunun demir kapisini acarken gövdesini tutan taş duvarin tıpkı benim hayatım gibi duvara tutunamayan ve düşmüş tasları benden gidenleri temsil ediyorlardı . Bir puzzle’in birer parcasi gibiydiler ,ne ben onlarsiz nede onlar bensiz bir bütün olacaktı. Ne garip ki en son ne zaman buraya geldiğimi hatırlamıyordum.

Oturma salonunda ma- aile olarak oturduğumuz yemek masanın etrafini saran ve hep oturduğum artık benim kadar yıpranmış ve benim gibi kendini bile zor taşıyacak gibi duran sandalyeyi çekip üstündeki yılların biriktirdiği tozları silerek oturdum. Kirli ve dışardan ışığın bile zorlanarak içeri girdiği camdan bahçeye bakıp artık masada fiziksel bulunmasi mümkün olmayan babamın hüznü ve acısı ile karşımdaki sandalyeye otuz yaşımı ve yanımdaki sandalyede yirmili yaşımı alarak. Bu yaşlarımla babamın hasretini, evlat olarak yaptıklarımızın ve yapamadıklarımız hesabını vermek için konuşmaya davet ettim.

Konuşmaya otuz yaşlarım, yirmi yaşlarıma en çok sen anarsizt tavırlarınla üzdün diye sert bir girişle başladı. Yirmi yaşım, yaşının verdiği heyecan ve agresif bir tavırla beni anlamadılar, bendeki bedensel ve duygusal değişimi görmediler ne yaptımsa bundan dolayı yaptım. Yoksa bende senin kadar seviyorum ve özlüyorum ,hala babamın kızarken bile gözlerinin aslında beni sevdiğini elle veren o bakışını hatırlıyorum. Annemin bitmez ekonomik taleplerimi babamdan gizli olarak verdiğini nasıl unuturum. Peki sen niye onları üzdün sana çizmek istedikleri kariyeri ret edip terk ettin, gittin seni ne kadar merak ettiklerini annemin gizli gizli ağladığını gördüm. Babam duygularını pek belli etmezdi tek kaldığı anlarda içinden sana doğru kaç defa yolculuk yaptığını çok sonradan abimden duydum. Şimdi kalkıp bana ahkam kesme sen daha çok üzdün.

Ben üzmek için yapmadım sadece bir an önce ekonomik bağımsızlığımla kimlik ve kişiliğimi geliştirmek, kendi ayaklarımın üzerinde özgürce yasamak icin gittim. Hayatımda bir devrimin zamanı gelmişti ,kendi devrimimi gerceklestirmek icin gittim. Bide zannetme tek gittiğimi nereye gitsem ne yapsam hep annemin kokusunu babamın gülümsemesini kendimle götürdüm ve asla kaybetmedim. Her soluksuz, nefessiz kaldığımda o koku o gülmseme ile ferahladım. Hani hatırlar mısın bu masada babamla yaptığımız sohbetlerde hep şunu söylerdi ilkelerinizden kendi dogrularınızdan asla vaz geçmeyin kendi gücünüzdende asla süpe duymayın,bir ilkenizi bir defa cignerseniz ,ondan sonra ilkesizsiniz ,bende babamı dinledim ilkelerimden vazgeçmedim onları üzme pahasına bile olmuş olsa. Kızlar az bir müsaade bide kırküç yasinizi dinleyin , tartışmayın artık nafile babamiz artik gitti.

Boynuna sarılıp verdigimiz üzüntüler icin af dileyip, babam ben seni cok seviyorum derken bir babanin evladina sevgiden baska bir duygu beslediğini gözlerinde göremezsiniz. Siz sadece anlamdan sevmişsiniz doğanız gereği, bağınız nedeni ile, bir ebeveyenin sevgisinin tüm kötülüklerden ,koruma duygsunu, ben ise tum olmsuzluklar icinde rahmime düsen cemre ile anladim sevgi ile sevmenin ne olduğunu onu herseye ragmen ile anladim. İşte o zaman büyüdüm ve anladım onları.

Hep beraber masadan babamızı her yaşımızda yaşarken de giderken de bize kattıklarını, bizde çoğalttıklarını tekrar hatırlayıp kısa bir anda olsa aynı mekânda ve masada yaşayarak kalktım. Bana sevgi ile sevmeyi öğreten babam.

 

Dikkatinizi Çekebilir:

Cevap Bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

error: Content is protected !!
WhatsApp WhatsApp İhbar Hattı